Poniżej wykaz terminów, w jakich należy dokonywać płatności podatku lub zaliczek na podatek dochodowy. do 7. dnia każdego miesiąca rozliczają się podatnicy będący na karcie podatkowej, do 20. dnia każdego miesiąca płaci się zryczałtowany podatek od przychodów ewidencjonowanych, do 20. dnia każdego miesiąca wpłaca się 1.2. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych 2. Zasady ogólne 2.1. Księga przychodów i rozchodów 2.2. Księgi rachunkowe ROZDZIAŁ II. PODATKOWA KSIĘGA PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW 2.1. Podmioty zobligowane do prowadzenia książki przychodów i rozchodów 2.2. Zasady prowadzenia książki przychodów i rozchodów 2.3. za formę rozliczania podatku dochodowego wybrali ryczałt od przychodów ewidencjonowanych lub kartę podatkową, są zobowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z ustawą o rachunkowości (podatnicy, których przychody netto ze sprzedaży za poprzedni rok wynosiły co najmniej 1 200 000 EUR tracą prawo do prowadzenia KPiR W książce przychodów i rozchodów musisz wpisać datę, opis transakcji, kwotę przychodu lub rozchodu oraz sposób płatności. Ważne jest, aby wszystkie wpisy były dokładne i zgodne z rzeczywistością. Dzięki temu unikniesz problemów z urzędem skarbowym i będziesz miał pełną kontrolę nad finansami swojej firmy. Przejście z podatkowej księgi przychodów i rozchodów na księgi rachunkowe. Zamów za 0 zł dostęp do Czasopism Księgowych on-line w wersji DEMO ». Zamów za 0 zł egzemplarze bezpłatne Czasopism w wersji papierowej lub zapoznaj się z publikacjami w wersji on-line». Nie oznacza to, że nie dokonują żadnych innych zapisów przychodów i ewidencjonowanie sprzedaży nie jest dokonywane. Podatnicy zwolnieni z VAT ze względu na obroty do 150 000 zł muszą prowadzić ewidencję sprzedaży, która pozwoli im określić przekroczenie kwoty limitu zwolnienia. Oprócz tego prowadzą inne ewidencje potrzebne do Opisane zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów są przedstawione w sposób praktyczny, z przykładami liczbowymi i kazusami. Książka w prosty i przyjazny sposób pomaga zrozumieć zawiłości uproszczonej księgowości. Opracowanie zainteresuje przede wszystkim księgowych, ale także doradców podatkowych Organizacja pracy z książką przychodów i rozchodów. Aby efektywnie prowadzić książkę przychodów i rozchodów, warto zastosować kilka sprawdzonych praktyk. Po pierwsze, zaleca się wyznaczenie stałego miejsca pracy, w którym będziemy dokonywać wpisów oraz przechowywać wszelkie dokumenty związane z księgowością. Części samochodowe należą do towarów handlowych. W związku z tym należy je zaksięgować w kolumnie nr 10 KPiR – „Zakup towarów handlowych i materiałów”. Do zaksięgowania kosztów wysyłki służy kolumna nr 11 – „Koszty uboczne zakupu”. Natomiast pozostałe wydatki stanowiące koszty uzyskania przychodów należy ująć Kolumny 7–16 podatkowej księgi przychodów i rozchodów służą do wprowadzania zapisów dotyczących przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów. Zatem w przypadku, gdy za dany miesiąc TRsPA3. Podatkowa księga przychodów i rozchodów to nieskomplikowana i wymagająca stosunkowo niewiele czasu forma prowadzenia księgowości. Celem prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów jest rozliczenie podatku od dochodu uzyskanych z prowadzonej działalności gospodarczej (PIT-5/PIT-5L). Jest ona przeznaczona dla osób, które nie muszą prowadzić ksiąg rachunkowych i nie wybrały ryczałtowego opodatkowania podatkiem dochodowym. Dowiedz się więcej na temat KPiR. Książka przychodów i rozchodów – omówione zagadnienia: 1. Prowadzenie księgi przychodów i rozchodów 2. Prowadzenie KPiR wg. przepisów 3. Przykłady 4. Księga przychodów i rozchodów – należy pamiętać! 5. Stwierdzone błędy w zapisach – jak poprawić? Prowadzenie księgi przychodów i rozchodów Księga przychodów i rozchodów powinna być spójna i jednolita, natomiast karty powinny zostać kolejno ponumerowane. Podatnik powinien ewidencjonować sprzedaż z oznaczeniem kolejnego numeru wpisu, datą uzyskanego przychodu i kwoty. Tak samo postępuje się z ewidencją kosztów uzyskania przychodów (wydatkami). Z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży w wyżej wymienionej formie zwolnieni są podatnicy, którzy prowadzą ewidencję z zastosowaniem kas fiskalnych. Podatnik powinien wprowadzać zapisy w ewidencjach po zakończeniu każdego dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym. Zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów należy dokonywać w sposób chronologiczny. Na podstawie dowodów księgowych (przede wszystkim na podstawie faktur i rachunków). Każdemu zdarzeniu gospodarczemu należy nadać numer początkowy i wprowadzić wymagane informacje dotyczące transakcji: tzn. numer dowodu księgowego datę zdarzenia dane kontrahenta zwięzły opis transakcji (np. zakup materiałów biurowych) Poszczególne transakcje należy rozliczać kwotowo. Zapisów w księdze należy dokonywać w języku polskim i walucie polskiej oraz w sposób staranny, czytelny i trwały. Podatnik ma również obowiązek zbroszurować księgę i kolejno ponumerować jej karty. Podatnik prowadzący księgę przychodów i rozchodów jest zobowiązany nie tylko wprowadzać zapisy zdarzeń gospodarczych (przychodów i kosztów) w ewidencji. Zgodnie z kolejnością ich występowania, ale musi to również robić w sposób niewadliwy i rzetelny. Prowadzenie KPiR wg. przepisów Zgodnie z § 11 pkt. 2 Rozporządzenia MF z dnia 26-08-2013 r. w sprawie prowadzenia Księgi przychodów i rozchodów, za niewadliwą uważa się księgę prowadzoną zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz objaśnieniami do wzoru księgi opracowanego przez Ministra Finansów. Wady w księdze to: brak dat, niechronologiczne zapisy, zaklejanie zapisów, brak wszystkich danych kontrahenta Przykład 1 Podatnik prowadzi księgę przychodów i rozchodów w wersji elektronicznej. Zapisów dokonuje niedbale: nie uzupełnia danych dotyczących kontrahenta lub przedmiotu działalności, często wpisuje dane w nieodpowiednich kolumnach. W ten sposób podatnik narusza przepisy i prowadzona przez niego księga jest wadliwa. Zgodnie z § 11 pkt. 3 i 4 Rozporządzenia MF z dnia 26-08-2013 r. w sprawie prowadzenia Księgi przychodów i rozchodów, za rzetelną uznaję się księgę przychodów i rozchodów, której zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty. Dopuszcza się popełnienie błędu, który nie spowoduje, że księga zostanie uznana za nierzetelną. Jednak należy pamiętać, że błąd nie może przekraczać 0,5 % przychodu wykazanego w księdze za dany rok podatkowy albo przychodu wykazanego w roku podatkowym do dnia, w którym naczelnik urzędu skarbowego, czy też organ kontroli skarbowej stwierdzi istnienie tego błędu. ▲ wróć na początek Przykład 2 Podatnikowi zdarza się nie ewidencjonować przychodów lub błędnie wpisać kwoty przychodu. Niewpisane kwoty przychodu stanowią 0,48 % przychodu wykazanego w księdze przychodów i rozchodów za rok podatkowy 2012. Księgę uzna się za prowadzoną rzetelnie. Natomiast w roku 2013 niewpisane kwoty przychodu i błędnie wpisane kwoty stanowią 0,60 % przychodu wykazanego w księdze przychodów i rozchodów za dany rok podatkowy. KPiR jest prowadzona nierzetelnie. Księga przychodów i rozchodów zostanie uznana za rzetelną również wtedy, gdy: błędne zapisy są skutkiem ewidentnej pomyłki, a podatnik posiada prawidłowe dowody księgowe dokumentujące dane zdarzenie gospodarcze podatnik uzupełnił zapisy albo dokonał korekty przed rozpoczęciem kontroli przez naczelnika urzędu skarbowego, czy też organu kontroli skarbowej błędy spowodowały podwyższenie kwoty podstawy opodatkowania (np. przez pomyłkę zawyżono przychody firmy), pod warunkiem że nie jest to błąd podlegający na niewykazaniu lub zaniżeniu kosztów zakupu materiałów podstawowych, towarów handlowych i kosztów robocizny, na skutek nieszczęśliwego wypadku albo zdarzenia losowego podatnik nie był w stanie prowadzić księgi. Przykład 3 Jeżeli w trakcie kontroli okaże się, że podatnik nie wpisał danych do księgi w odpowiednim terminie, wtedy księga zostanie uznana za nierzetelną. Zakup materiałów podstawowych wpisywany powinien być do księgi niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu. Jeśli w trakcie kontroli okaże się, że w magazynie są towary, które nie są ujęte w księdze w wymaganym przepisami prawa terminie, księga jest traktowana jako nierzetelna. Przy badaniu rzetelności czy nie wadliwości księgi nie jest brany pod uwagę stopień winy podatnika, tzn. czy świadomie zawyżył koszty, czy nieświadomie się pomylił. Pobyt w szpitalu jest traktowany jako zdarzenie losowe, może być czynnikiem, który zostanie wzięty pod uwagę podczas oceny prawidłowości prowadzonej księgi. W pozostałych przypadkach urząd skarbowy może uznać księgę przychodów i rozchodów za nierzetelną. W tym przypadku ustali dochód z pominięciem zapisów w niej dokonanych, czyli szacunkowo. Księga może zostać uznana za nierzetelną przede wszystkim wtedy, gdy: dochód jest znacznie niższy od przeciętnie uzyskanego przez innych podatników w danej branży oraz podobnych warunkach prowadzenia działalności, wynika z niej ewidentna sprzeczność, dochód jest rażąco niższy od tego, jaki byłby konieczny do pokrycia wydatków podatnika np. kwota zakupu towarów handlowych wynosi znacznie więcej, niż kwota ewidencjonowanej sprzedaży tych samych towarów, może to oznaczać, że podatnik niepotrzebnie tworzy zapasy towarów, których nie jest wstanie sprzedać albo zaniża wartość sprzedaży, w tym przypadku remanent pozwoli ustalić jaki jest stan faktyczny. Jeżeli ktoś nierzetelnie prowadzi księgę przychodów i rozchodów, podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych. Grzywna ta może przewyższyć kwotę 5 000 000 zł. W sprawach mniejszej wagi sprawca czynu zabronionego podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Tej samej karze także podlega ten, kto wadliwie prowadzi księgę (grzywna może przekraczać 30 000 zł). Księga przychodów i rozchodów – należy pamiętać! KPiR prowadzi się w miejscu wykonywania działalności gospodarczej lub we wskazanym miejscu. Przy komputerowym prowadzeniu księgowości należy przechowywać zapisy na trwałych nośnikach (np. CD-R czyli nośnik który uniemożliwi przypadkowe skasowanie plików archiwalnych). Na dowodach księgowych nie można dokonywać żądnych poprawek oraz zapisów. Jeśli podatnik stwierdzi błąd w otrzymanym dowodzie księgowym powinien wystąpić o jego korektę (dotyczy to zwłaszcza faktur). Wszelkie opisy dokumentów dokonuje się na ich odwrocie. Podatnik jest zobowiązany do przechowywania wszystkich dowodów księgowych razem z księgą przychodów i rozchodów w miejscu wykonywania działalności gospodarczej. Lub miejscu wskazanym przez podatnika (np. siedziba podatnika, jeżeli jest inna aniżeli miejsce prowadzenia działalności). Dowodami księgowymi w ujęciu podatkowym są wszelkie faktury zarówno sprzedaży jak i zakupu, faktury korygujące, rachunki, noty korygujące. Jak również dokumenty celne, opłaty skarbowe, sądowe, pocztowe. Wszystkie, które mogą stanowić potwierdzenie zaistnienia zdarzenia gospodarczego zgodnie z jego rzeczywistym przebiegiem. Aby księga mogła być uznana za prawidłowo prowadzoną, musi zostać zapewnione: a) bezzwłoczny dostęp do treści dokonywanych zapisów b) wykonywanie wydruku wszystkich danych z zachowaniem porządku chronologicznego oraz wzorem księgi. c) przechowywanie danych w postaci elektronicznej w sposób chroniący przed ich zniszczeniem, zatarciem albo zniekształceniem. Pomimo prowadzenia księgi w wersji elektronicznej, przedsiębiorca jest zobowiązany do sporządzenia wydruków comiesięcznej ewidencji zdarzeń gospodarczych. Jak również podsumowania zapisów za dany miesiąc, w terminie do 20 miesiąca następującego po miesiącu, którego dane dotyczą. Stwierdzone błędy w zapisach poprawia się przez: skreślenie dotychczasowej treści a następnie wpisanie nowej, z zachowaniem czytelności błędnego zapisu, należy również dokonać podpisu przy poprawce i umieścić przy niej datę dokonania poprawki albo wprowadzenie do księgi przychodów i rozchodów niewpisanych dowodów lub dowodów zawierających korekty błędnych zapisów, zapisy zmniejszające przychody albo koszty mogą być dokonywane ze znakiem minus („-”) lub kolorem czerwonym. Nie można poprawiać błędów w księdze zamazując korektorem lub taśmą korygującą, przez ścieranie gumką, kilkakrotne przekreślenie. Jeżeli taka sytuacja będzie miała miejsce księga w postępowaniu podatkowym może zostać potraktowana jako wadliwa. ▲ wróć na początek UWAGAZachęcamy do komentowania naszych artykułów. Wyraź swoje zdanie i włącz się w dyskusje z innymi czytelnikami. Na indywidualne pytania (z zakresu podatków i księgowości) użytkowników odpowiadamy przez e-mail, czat lub telefon – skontaktuj się z nami. Dodając komentarz na blogu, przekazujesz nam swoje dane: imię i nazwisko, adres e-mail oraz treść komentarza. W systemie odnotowywany jest także adres IP, z wykorzystaniem którego dodałeś komentarz. Dane zostają zapisane w bazie systemu WordPress oraz Disquss. Twoje dane są przetwarzane na podstawie Twojej zgody, wynikającej z dodania komentarza. Dane są przetwarzane wyłącznie w celu opublikowania komentarza na blogu. Dane w bazie systemu WordPress są w niej przechowywane przez okres funkcjonowania bloga. Dane w systemie Disquss zapisują się na podstawie Twojej umowy zawartej z firmą Disquss. O szczegółach przetwarzania danych przez Disquss dowiesz się ze strony. Podatnicy chcący zmienić formę opodatkowania w działalności gospodarczej powinni tego dokonać co do zasady w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód w danym roku podatkowym. Decyzję tą należy zgłosić we właściwym urzędzie skarbowym. Warto jednak dobrze się zastanowić, jakie opodatkowanie wybrać. Dobrze wybrana forma pomoże zaoszczędzić firmie sporo pieniędzy, źle - może doprowadzić nawet do bankructwa. Jak zmienić formę opodatkowania? Odpowiadamy dokonać zmiany formy opodatkowania, podatnik powinien wypełnić formularz CEIDG-1. Może to zrobić przez internet lub w urzędzie miasta czy gminy. W zależności od wyboru formy opodatkowania można ją zmienić w terminie:do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód w roku podatkowym lub do końca roku podatkowego, jeśli pierwszy przychód został osiągnięty w grudniu danego roku podatkowego - w przypadku wyboru podatku liniowego i ryczałtu ewidencjonowanego,do 20 stycznia, jeżeli w poprzednim roku podatnik wybrał kartę podatkową - wybierając inne formy opodatkowania. W przypadku podatników rozpoczynających działalność w trakcie roku wybór formy opodatkowania następuje do dnia złożenia wniosku o wpis do CEIDG. Jeśli podatnik spóźni się z tym wyborem, to będzie się rozliczał na zasadach ogólnych według skali w poprzednim roku podatkowym prowadził działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych. W bieżącym roku chce zmienić formę opodatkowania na podatek liniowy. Pierwszy przychód w bieżącym roku osiągnął w marcu, zatem do 20 kwietnia powinien zgłosić zmianę formy opodatkowania, co może wykonać elektronicznie na formularzu w poprzednim roku korzystał z opodatkowania w formie karty podatkowej i zamierza w bieżącym roku wybrać ryczałt ewidencjonowany. Powinien on do 20 stycznia bieżącego roku złożyć do urzędu skarbowego oświadczenie o wyborze tej formy formę opodatkowania wybrać?Każdy przedsiębiorca ma do wyboru kilka form opodatkowania, jednak zazwyczaj nie jest to zbyt szeroki wachlarz możliwości. Ponieważ od wyboru zależy także to, czym się zajmuje albo jakie obroty ma jego ogólne - to najpopularniejsza forma rozliczenia. Może ją wybrać każdy przedsiębiorca, niezależnie od tego, w jakiej branży się obraca. Podatnik rozlicza się według dwóch skal podatkowych - 17% (w przypadku dochodów poniżej 120 000 złotych) i 32% (w przypadku dochodów powyżej 120 000 złotych). Zasady ogólne mają dużo zalet, między innymi dużo ulg podatkowych, możliwość odliczenia kosztów uzyskania przychodów czy zwolnienie z podatku, jeżeli przychód jest mniejszy niż 30 000 złotych. Wady zasad ogólnych to wysoki podatek dla przedsiębiorców z wysokimi obrotami oraz obowiązek prowadzenia księgi przychodów i liniowy cieszy się zainteresowaniem głównie dlatego, że ma stałą stawkę opodatkowania, która wynosi 19%. Dużym plusem jest także fakt, że kiedy podatnik nie osiągnie żadnego przychodu, nie będzie musiał płacić podatku. Jednak rozliczający się podatkiem liniowym nie mogą korzystać z większości ulg podatkowych, nie mogą rozliczać się z małżonkiem a także są zobowiązani do prowadzenia księgi przychodów i ewidencjonowany - to forma opodatkowania, z której mogą skorzystać tylko przedsiębiorcy, których przychody nie przekroczyły w roku podatkowym 2 000 000 euro (zarówno jednoosobowe firmy, jak i spółki). Wielu przedsiębiorców czy firm nie ma możliwości korzystania z ryczałtu. Są to między innymi prowadzący apteki, lombardy czy kantory. W ryczałcie jest do wyboru kilka stawek opodatkowania, są one zależne od rodzaju wykonywanej działalności. Rozliczający się ryczałtem ma kilka obowiązków. Musi prowadzić wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i zmienić formę opodatkowania?Przede wszystkim, nie ma formy opodatkowania która posiadałaby tylko same zalety. Przedsiębiorcy muszą znaleźć tak naprawdę złoty środek, na którym ich kieszeń najmniej ucierpi. Najczęściej też się zdarza, że dopiero po wyborze konkretnej formy opodatkowania przedsiębiorca może się przekonać, czy jest on dla niego ogólne na podatek liniowyJeżeli firma osiąga wysokie dochody, na zasadach ogólnych będzie musiała płacić 32% podatku. W takim wypadku 19% podatku liniowego wydaje się być o wiele bardziej opłacalne. Warto jednak zwrócić uwagę na fakt, że przy podatku liniowym firma zostanie zwolniona z wielu ulg liniowy na ryczałtJeżeli podatnik nie generuje żadnych kosztów uzyskania przychodów, ryczałt może okazać się dobrym wyjściem z dwóch powodów - oferuje opłacalne w tym wypadku stawki procentowe, a także nie wymaga prowadzenia księgi przychodów i na zasady ogólneJeżeli podatnik chce poszerzyć swoją działalność o zupełnie inne branże, może się okazać, że nie będzie mógł się z niej rozliczać ryczałtem - w takim wypadku, podatnik może zmienić formę opodatkowania w trakcie roku. Dodatkowo, rozliczając się ryczałtem, podatnik nie może rozliczyć kosztów. A jeżeli generuje ich więcej, niż przychodów, może się okazać to dla niego kompletnie nieopłacalne. W tym momencie najlepiej jest przejść na zasady amortyzacjiPodatnik przechodzący z ryczałtu na zasady ogólne, ma obowiązek założenia ewidencji środków trwałych, co jest wymagane na zasadach ogólnych. Po przejściu na tę formę opodatkowania, podatnik powinien odjąć od początkowej kwoty środka trwałego odpisy amortyzacji, które przypadają na okres opodatkowania ryczałtem. Tym sposobem otrzyma aktualną wartość środków trwałych podlegających odpisom amortyzacji w kosztach. Dodatkowo, przy tej konkretnej zmianie, przedsiębiorcy przysługuje prawo wyboru metody przypadku przechodzenia z zasad ogólnych na ryczałt ewidencjonowany, podatnik nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji za pomocą księgi przychodów i rozchodów, będzie prowadził jedynie ewidencję przychodów. Wówczas odpisy amortyzacyjne środków trwałych nie będą wliczane już do kosztów firmy, ponieważ przy ryczałcie nie mają one znaczenia w kwestii opodatkowania. Wstęp Rozdział I Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów 1. 1. Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów 1. 2. Budowa oraz sposób prowadzenia ksiąg podatkowych 1. 3. Ewidencje i rejestry związane z podatkową księgą przychodów i rozchodów 1. 4. Rozliczenie roczne podatkowej księgi przychodów i rozchodów Rozdział II Zasady prowadzenia ksiąg rachunkowych 2. 1. Obowiązek zakładania i prowadzenia ksiąg rachunkowych 2. 2. Zasady ewidencji w księgach rachunkowych 2. 3. Sprawozdawczość i sprawozdanie finansowe Rozdział III Proces przekształcenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów na księgi rachunkowe 3. 1. Sporządzenie polityki rachunkowości 3. 2. Sporządzenie remanentu w księdze przychowów i rozchodów oraz w księgach rachunkowych 3. 3. Sporządzenie wykazu aktywów i pasywów 3. 4. Otwarcie ksiąg rachunkowych oraz sporządzenie zgłoszenia aktualizującego do Urzędu Skarbowego Rozdział IV Proces przekształcenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów na księgi rachunkowe na przykładzie firmy XYZ 4. 1. Charakterystyka badanego podmiotu 4. 2. Polityka rachunkowości i zakładowy plan kont firmy XYZ po przejściu na księgi rachunkowe 4. 3. Inwentaryzacja, wycena majątku i bilans otwarcia firmy XYZ Zakończenie Bibliografia Załączniki Pobrań : 6 Pobierz, wysyłając SMS o treści pod numer 92505 Wpisz otrzymany kod : Po wpisaniu kodu, kliknij "Pobieram PDF/DOCX", pobieranie rozpocznie się automatycznie Koszt 25 zł netto | 30,75 zł brutto Data publikacji: 2015-10-19 Większość małych podmiotów gospodarczych prowadzi księgę przychodów i rozchodów. Jeżeli jednak ich obroty w danym roku przekroczą limit 1 200 000 euro w przeliczeniu na PLN, wtedy mają obowiązek przejść od następnego roku obrotowego na księgi rachunkowe. Jednostki prowadzące działalność gospodarczą są zobowiązane do prowadzenia ewidencji pozwalającej na ustalenie wysokości podstawy opodatkowania (art. 24a ust. 1 updof). Ewidencja ta może być prowadzona jako: ● podatkowa księga przychodów i rozchodów - zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ● księgi rachunkowe - zgodnie z ustawą z 29 września 1994 r. o rachunkowości, a przy spełnieniu przez przedsiębiorcę warunków i po dokonaniu wyboru może być prowadzona bardziej uproszczona ewidencja (ewidencja przychodów ewidencjonowanych) - zgodnie z ustawą z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Ewidencje powinny być prowadzone w taki sposób, aby zapewnić: ● ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także ● uwzględnienie w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych. Do przejścia na księgi rachunkowe zobowiązane są podmioty rozliczające się dotychczas za pośrednictwem podatkowej księgi przychodów i rozchodów, których przychody za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości, tj. 1 200 000 euro. UWAGA! Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, jeżeli przekroczą limit 1 200 000 euro, ale ich przychody netto ze sprzedaży nie przekroczą 2 000 000 euro, mogą stosować uproszczoną sprawozdawczość finansową przeznaczoną dla mikropodmiotów. Wyrażoną w euro wielkość należy przeliczyć na walutę polską po średnim kursie ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski, obowiązującym 30 września roku poprzedzającego. Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wystąpił zatem, jeżeli osiągnięte w 2015 r. przychody były równe lub wyższe od 5 092 440 zł, po przeliczeniu według kursu z 1 października 2015 r. (1 200 000 euro × 4,2437 PLN/EUR według tabeli nr 191/A/NBP/2015 z dnia 2015-10-01). 1. Obowiązek prowadzenia księgi przychodów i rozchodów